Język angielski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(→‎Użyteczne zwroty: Poland > Połlend)
Linia 120: Linia 120:
 
== Połlisz - Englisz ==
 
== Połlisz - Englisz ==
 
* I'm kurwa głodny!
 
* I'm kurwa głodny!
 +
* Don't fuck with Polak, kurwa!
 +
 
==Zobacz też==
 
==Zobacz też==
 
* [[Engrish]]
 
* [[Engrish]]

Wersja z 19:46, 14 mar 2010

Angielski na Wyspach
Sory, panie - no spiking ingleze!
Kazik o języku angielskim

Język angielski – język, który został wprowadzony jako język urzędowy we wszystkich krajach zdobytych przez Amerykę po II wojnie światowej.

Angielsko-polski

Anglicy próbowali wpłynąć na język polski, ale nauczenie Polaków angielskiego to jak dotknąć językiem czubka łokcia. Polska odmiana języka angielskiego to tzw. Inglisz, który charakteryzuje się totalnym olaniem słuchacza, zasad interpunkcji oraz akcentacji, co jednak można zrozumieć, biorąc pod uwagę kompletnie poronioną gramatykę tego języka, oraz doskonałą odporność Polaków na wiedzę lingwistyczną. Zostały w naszym słowniku jednak nazwy angielskie, takie jak hot-dog, widęło, disco polo, łokmen, diskman, Plejstejszyn, Playboy, Game Boy, rock, Sześć i łikend.

Angielski dla pracujących u Angoli

Język angielski po zniesieniu dla nas granicy z Unią Europejską jest nauczany w Polsce w odmianie dla szukających pracy na obczyźnie. Nie muszą oni czytać (czytanie jest bowiem zastrzeżone dla pracujących tubylców). Wystarczy, że potrafią wypowiedzieć kilka zdań i wiedzą, jak wygląda Dolar

Użyteczne zwroty

  • Aj dont spik inglisz!.
  • Aj law dżob laik zajob.
  • Aj łil łork hard, giw mi pount per e dej, no dej, dej, not to bi gej.
  • Aj dont drink, aj dont smołk, aj łil fak jor łajf, aj łil łork hard.
  • Aj em from Połlend, end luk for e dżob.
  • Aj łont łork for not meni manji, Aj dont łont macz manji, bikos ajm polisz.

Po nauczeniu się takich zdań, praca murowana i nie musisz już płacić za dalsze lekcje angielskiego.

Istnieją także znane i skuteczne triki na kierowanie poczynaniami szefa:

  • Ju ar giwing mi tu macz monej for e wik. – gdy chcemy dostać podwyżkę
  • Aj dont lajk maj dżob, aj dont łont tu łork end aj fak dis szit. – zdanie to wyraża nasze zadowolenie z pracy (warto go używać, gdy podoba nam się nasza nowa posada i chcemy o tym powiedzieć szefowi).

Nie gwarantujemy jednak, że na każdego szefa to zadziała.

Angielsko-amerykański

Powstał wyłącznie po to, aby udowodnić, że jajko jest mądrzejsze od kury. Amerykanie nie dopuszczają do wiadomości istnienia jakiejkolwiek innej odmiany języka, robiąc ze swoją to, co im się żywnie podoba, a że mając faktyczny monopol na światową kulturę, całkiem nieźle im się to udaje.

Cechy charakterystyczne języka amerykańskiego to:

  • wywalenie kilku niepotrzebnych samogłosek: długiego tylnego „a” i krótkiego „o”. Stąd dawny poczciwy pan God to Gaaad, a dans to deeens. Słyną również z pokrętnej wymowy „r”, co z poczciwej łoter czyni łatre.
  • Zamienienie krótkiego "o" w wyrazach jednosylabowych na jeszcze krótsze "a". Stąd mamy takie cuda niewidy jak: 'szap' 'zamiast szop' 'dżab' zamiast 'dżob' i wiele podobnych.
  • wywalenie kilku zasad gramatycznych, takich jak Present Perfect, rozróżnienia między shall i will.

Ze względu na silną Polonię, zwłaszcza w okolicach Sikago, bardzo często używa się tam również języka amerykańskiego, zupełnie nie zrozumiłego dla pozostałej ludności tubylczej. Przykładem może być zdanie: poszeł stepsami do selera i zoczył, że tam pajpa likuje co w wolnym tłumaczeniu na język literacki znaczy: Poszedł schodami do piwnicy i ujrzał przeciekającą rurę.


Język angielski, a genetyka

Język angielski tworzy słownie bardzo ciekawe związki z punktu widzenia biologicznnego. Są to niestety teorie wysępujące tylko i wyłącznie w tym języku. Czekają one na weyfikację przez amerykańskich naukowców. Podstawowe zagadnienie można tak przedstawić:

Gdzie radish-rzodkiewka horse-koń horseradish-chrzan Z czego wynika, że:

Co daje genialny wzór na rozmnażanie koni. Angielscy gramatycy pracują nad zastosowaniem tej reguły u ludzi.

Angielskie wyrażenia

  • Gód myrning.
  • Hasta la vista, Bejbe!
  • Come on. Hi gajs!
  • Baj de łej.
  • Fajer in de hol
  • Lajf is brutal, full of zasackas end samtajms kopas w dupas.
  • Gud baj!
  • Fenks from de małtyn! lub w wersji tró Fenks from de montajn!
  • Fak ju!
  • Aj lajk ju soł macz.
  • Dissjut is bleknat.
  • Gód iwning.
  • Aj low ju.
  • Got sejf de Kłin.
  • Bladi Krałtz.
  • Monti Pajton roks!
  • Jupikajej, madafaka!
  • Tu ti tu rum tu plis!
  • Maj dog hez noł nołs!
  • Di larcz.
  • Ju stiupid łumen!
  • Szeeeridian!
  • Oł szyt!
  • Kudziu giwmi a dżob?
  • Szarap! lub w wersji tró siarab!
  • piz ow szit
  • Senk ju.
  • Fak of.
  • Oł maj gat!! lub w wersji tró Omajgod!
  • Hu ju ar?
  • Łosz ełej!
  • Fak de sysm!
  • Aj ken fak dat siet!
  • Fak ju juł fakin fak!
  • Hej ju ashol! Ju łona fajt?
  • Dont mejk e wilidż
  • Du ju łont fak łif mi bicz?
  • Skru ju! lub w wersji tró skróju!
  • Tea? Who you? Yeah Bunny (czyt. ti? hu ju? je bany)
  • Fak ju! Kis maj fakin es!
  • Yeah, buy, cause... eh. (czyt. Je, baj, koz... ę.)
  • Fakin bicz!
  • De bomb hes bin plantid
  • Du ju spik inglisz? Jes, aj dont"
  • Foloł dys kar!!!
  • Dżunior ki-is akount merczandajzder asistent
  • Dee may she
  • Spear the lay

Angielskie czasy

Największa zmora uczniów po funkcjach trygonometrycznych, co jest jedyną przyczyną tego że jeszcze mówimy a nie spikamy. Oficjalnie jest ich szesnaście, w czterech kategoriach: przyszłe, teraźniejsze, przeszłe i przyszłe w przeszłości. Każda kategoria występuje w czterech aspektach: prostym, ciągłym, przeszłym (dokonanym) i przeszły postępujący. Stąd też dochodzi do paradoksów – czas przyszło-przeszły (Future perfect)! Nie ma jednak czasu, który opisałby uroki angielskiego śniadania.

Kłopoty zaczynają się już na etapie czasu teraźniejszego – to co dzieje się teraz, dla Anglika niekoniecznie oznacza teraz. Im dalej, tym gorzej – czas teraźniejszy z wpływami przeszłymi bardziej przeraża niż afera rozporkowa w Samoobronie.

Poglądy naukowe na liczbę czasów w języku angielskim

Trzydziestodwóizm (tridekadualizm)

Pogląd polega na przyjęciu, że angielszczyzna ma trzydzieści dwa czasy, licząc je razem ze stroną bierną. Reprezentowany wyłącznie przez edytorów Wikipedii, na szczęście ktoś przytomnie dał po roku rewert.

Szesnastyzm (heksadecymalizm)

Polega na upartym twierdzeniu, że czasów jest szesnaście. Wśród nich również zaprzeszły i zaprzyszły. Pogląd ten reprezentują głównie nauczyciele w podstawówkach i ludzie którzy mylą Zjednoczone Królestwo z powszechnym kurestwem. Efektem jest terror na lekcjach i zniechęcanie uczniów. Heksadecymaliści zachowują się jak Świadkowie Jehowy - chodzą, nauczają i wydają najwięcej podręczników gramatyki.

Siódmizm (septymalizm)

Pragmatyczna odmiana szesnastyzmu. Septymaliści policzyli wyrazy we wszystkich nazwach i wyszło im siedem: past, present, future, simple, perfect, contunuous, in (the). Schizmatycy, uważający że the jest odrębnym czasem, tworzą sektę ósmistów (oktystów), nieuznawanych przez żadną z pozostałych diaspor. Siódmizm przyjął się zwłaszcza w liceach o profilu ścisłym oraz wśród studentów matematyki i informatyki. Emigranci z tej grupy naukowej podczas pobytu w Anglii zamieniają się w zerystów.

Czwóryzm (tetryzm)

Głosi, że czasy są cztery: teraźniejszy, przyszły, przeszły i przyszły w przeszłości. Reszta to techniczne poprawki (zwane dla zmylenia przeciwnika aspektami), niektóre niegodne uwagi. Pogląd ten reprezentują głównie nauczyciele akademiccy i tzw. semantycy, czyli badacze znaczenia słów. Uważany powszechnie za najlepszy i niestraszący uczniów.

Dwóizm (dualizm)

Ekstremalny pogląd na angielskie czasy, głoszący że tak naprawdę są tylko dwa - teraźniejszy i przeszły, a reszta to konstrukcje, przepraszam za brzydkie słowo, paratemporalne, czasem niemające z czasem nic wspólnego, a czasem mające. Pogląd ten głoszą głownie tzw. morfolodzy, czyli badacze struktury pojedynczych wyrazów (bo reszty już nie są w stanie zrozumieć).

Zeryzm (nihilizm)

Prezentuje stanowisko, że czasów w języku angielskim nie ma w ogóle. Głównie reprezentowany przez uczniów przed testami i klasówkami z języka angielskiego a także przez Mandarynę oraz elitę emigracji w UK, rozmawiającą najczęściej z Pakistańczykami przy zmywakach.


Połlisz - Englisz

  • I'm kurwa głodny!
  • Don't fuck with Polak, kurwa!

Zobacz też

Szablon:Ok id:Bahasa Inggris