Otto von Bismarck: Różnice pomiędzy wersjami

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
imported>Alocin30590
Linia 1: Linia 1:
{{Stub|categoria=storia}}
+
[[Grafika:IronKanclerz.gif|right|thumb|114px|Bismarck w swojej czapce]]
[[File:Bismarck capellone.jpg|180px|thumb|right|Bismarck a Roma negli [[anni '70]].]]
+
'''Otto von Bismarck''' (właśc. '''Żelazny Kanclerz''',  ur. [[1 kwietnia]] [[1815]] w Schönhausen, zm. [[30 lipca]] [[1898]] w Friedrichsruh) – premier [[Prusy|Prus]], zjednoczył [[Niemcy]] w roku [[1871]], premier Prus jako części II Rzeszy, kanclerz II Rzeszy, miał głupią czapkę.
  
'''Otto Von Bismarck''' è famoso per aver permesso alla [[Prussia]] la conquista del mondo.
+
== Historia Ottona ==
 +
Był [[szlachcic|szlachcicem]] niemieckim wysokiego pochodzenia. Mitem jest, że Bismarck brał udział w [[I wojna światowa|I wojnie światowej]], gdyż zmarł w 1898, a wojeneczkę wypowiedziały chłopeczki w roczku 1914. Otto von Bismarck wyjechał do Getyngi w roku 1833, gdzie studiował, jak omotać szerokie masy narodu. Niestety, [[przedmiot]] sprawiał mu wiele trudności, przez co Bismarck nie był zbyt dobrym uczniem. Nie przepowiadano mu, iż w ogóle kiedyś zostanie kanclerzem Niemiec, ale się udało. Wróćmy jednak do 1837, kiedy skończył [[studia]]. Było to dla niego ważne osiągnięcie, gdyż zdał na 2+. Było kiepsko, ale w roku 1838 z okazji zdania studiów pojechał na [[Antarktyda|Antarktydę]], gdzie jako pierwszy zdobył [[biegun południowy]]. Nie wiadomo, dlaczego stacja na tym biegunie nazywa się Amundsen–Scott, skoro powinna nazywać się Otto von Bismarck. No trudno. Przyszły kanclerz miał niestety smutne czasy. Pojechał do [[Berlin]]a, gdzie postanowił zacząć pracować na zmywaku w miejscowej restauracji. Ciekawostka: to właśnie od Bismarcka wziął się polski zwyczaj na pracę [[pomywacz]]a w [[Londyn]]ie. Pracował na tym stanowisku do 1841, kiedy ostatecznie się wnerwił i postanowił się ożenić. Szukanie partnerki zajęło mu 6 lat, więc dopiero w roku 1847 wziął [[ślub]] z niejaką Johanną von  Pakamera. Kanclerz jednak szukał czegoś więcej, nowych doznań w życiu – i tak w roku 1862 został premierem Prus. Zaraz po tym wydarzeniu został także ministrem spraw zagranicznych. Coś lubił bogactwo, więc kupił także ładny dworek w mieście Varzin. W 1867 zrobił się także tzw. Związek Północnoniemiecki, z czego Bismarck skorzystał i został jego kanclerzem. Już było fajnie, ale Bismarck chciał więcej. Gdy w roku 1870 wysłano depeszę z Ems, Bismarck, oczywiście przez przypadek, natrafił na nią na [[chodnik]]u i sfałszował ją. Dzięki temu, gdy w roku 1871 powstała II Rzesza, został jej [[kanclerz]]em.
  
Egli era un abile giocatore di Risiko e un eccellente condottiero, noto per aver conquistato tutti i bollini dell'[[Agip]] e della [[Esso]] vincendo due borsoni da viaggio e tre ombrelli.
+
=== Bismarck jako kanclerz ===
 +
Po objęciu urzędu kanclerza II Rzeszy w roku 1871, Bismarck zaczął prowadzić „walkę o kulturę”. Tak o nią walczył, że trochę za bardzo. Nie udało się. Niestety, kanclerz w roku 1890 zrezygnował z urzędu i się skończyło. Zmarł w roku 1898.
  
È anche ricordato per il vezzo di portare in battaglia un uovo fritto incollato sull'elmo.
+
== Polityka Bismarcka ==
 +
Bismarck był agresywnym [[polityk]]iem. Zgubiła go mania na punkcie osłabienia pozycji międzynarodowej [[Francja|Francji]]. Pierwszy kanclerz Niemiec doprowadził do znacznego osłabienia Francuzów w Europie, mimo to nie osiągnął swojego ostatecznego celu. Należy powiedzieć sobie wprost, iż Kanclerz Bismarck był bardzo agresywny, jeśli chodzi o politykę zagraniczną. W sprawach wewnętrznych był raczej skupiony na rozwoju przemysłu. Bismarck uniósł cła na polskie mięso, dzięki czemu Polacy mogli handlować z Niemcami, gdy [[Rosja]] już dała [[embargo]]. Miał zmienne nastroje.
  
==Biografia==
+
=== Polityka zagraniczna ===
Figlio di Trecentoquattordici von Bismarck e di frau Sessantanove Blucker. <br/>
+
Jeśli chodzi o stosunki z zagranicą, Bismarck desperacko próbował zniszczyć [[Francuzi|Francuzów]] na arenie międzynarodowej. Udało mu się to jako tako. Niemcy i Francja tak się nie lubiły, ponieważ kiedyś Francja zobaczyła, jak Bismarck je steki i musztardę. Wypowiedzieli wtedy Niemcom (wtedy jeszcze Prusom) wojnę w imię kremówek i ślimaków. Oczywiście Bismarck ze swoim talentem przywódczym szybko odparł [[atak]] Francji i Francja zmieniła się w [[Trzecia Republika|Trzecią Republikę]]. Jednak Bismarck to nie tylko nienawiść do Francji. Bismarck desperacko próbował utrzymywać dobre stosunki z Polską, która była wtedy największym mocarstwem w [[Europa|Europie]], chociaż de facto na mapie jej nie było (O Polsko, kraju ironii!). A drugą ciekawą rzeczą było to, że facet był polonofobem i bął sie, że wszechmocny naród słowiański zagrozi mu i jego Niemcom. Niestety, mimo starań nie denerwowania Polski nie wyszło Ottonowi zachowanie spokoju. Oba kraje wypowiedziały sobie wojnę, lecz niestety, Polska ją przegrała. Dlaczegóżby? Otóż dlatego, że polski Minister Obrony narodowej miał nieaktualną mapę i myślał, że Niemcy są na wschodzie, a nie na zachodzie. Wobec tego rozmieścił wszystkie wojska na wschodzie. Ludzie... co do innych małych państw Europy, to Bismarck utrzymywał dość dobre stosunki ze [[Wielka Brytania|Zjednoczonym Królestwem]], z [[Hiszpania|Hiszpanią]], z [[Portugalia|Portugalią]] i z [[Kraje Beneluksu|Krajami Beneluksu]]. Niestety, po zmianach politycznych w Rosji w 1877, Bismarck jako przywódca dużej europejskiej potęgi musiał wypowiedzieć Rosji wojnę. Rosjanie też ją przegrali: znowu przez ministra obrony. Aktualnie ów minister pomylił nazwę ''Niemcy'' z ''[[Nieńcy]]''. Nieńcy to taki mały lud na Syberii...
Nato nella [[Russimarca]] il [[25 dicembre]] [[1876]], egli soffrì molto per la sua data di compleanno, che cadeva il giorno di [[Natale]]. Decise che doveva porre rimedio a questo problema, conquistando il [[Polo Nord]] e catturando [[Babbo Natale]]. Finalmente il [[16 agosto]] [[1899]] invase il polo, alla ricerca del villaggio di Babbo Natale, ma dopo 3 anni e mezzo, abbandonò l'impresa, scoprendo che [[Babbo Natale]] non esisteva.
 
  
Ritornato in patria, deriso da tutti, diventò [[hippie]] e si trasferì ad [[Amsterdam]] alla ricerca della [[canna]] perduta.<br/>
+
=== Polityka wewnętrzna ===
Suo fratello è Nove von Bismarck, nono di nove fratelli, meglio noto per aver brevettato il sistema algomatico cicloforme, oggi utilizzato in tutte le case moderne.
+
Jeśli chodzi o sprawy wewnętrzne, Bismarck nie był zbyt sprawnym politykiem. Nie powiemy zbyt dużo – dość rzec, że prowadził w roku 1874 tzw. ''Kulturekampf''. Jednak dokonał reform [[biurokracja|biurokracji]], dzięki czemu Niemcy stały się jeszcze bardziej zbiurokratyzowane. To akurat, wbrew pozorom, było dla państwa Ottona bardzo dobre.
  
==È famoso per==
+
=== Dlaczego Bismarck opuścił urząd ===
* la [[pizza]] Bismarck ovviamente!
+
Skąd mamy to wiedzieć? Hmmm... można się tylko domyślać. Bismarck – dla przypomnienia – abdykował (jak można [[abdykacja|abdykować]] z tytułu kanclerza??) w roku 1890. Prawdopodobnie zrobił to dlatego, że chciał przejść na przysługującą mu [[emerytura|emeryturę]] i pobierać [[zasiłek]] od wszechmocnej Polski. Można też powiedzieć, że był tchórzem i zrobił to dlatego, że Francja coraz bardziej się wzmacniała. Jaki [[leń]]...
  
==Curiosità==
+
== Ciekawostki ==
{{Curiosità}}
+
* Bismarck stał się tak znany, że jego nazwiskiem nazwano m.in. pancernik oraz płaty śledziowe w zalewie.
*Lui è formato da 8 phon delle marca Bismarck
+
* Jego nazwisko w tłumaczeniu na język polski oznacza podwójny katar (bi – podwójny, smarck – katar)
*A differenza di Asterix e Obelix, che sono irriducibili, Ottovon può essere scomposto in fattori primi: infatti <math>8von=2^{3}von</math>.
+
 
[[categoria:Personaggi storici]]
+
[[kategoria:biografie|Bismarck, Otto]]
 +
[[kategoria:politycy|Bismarck, Otto]]]
 +
[[Kategoria:Niemcy (ludzie)|Bismarck, Otto]]]
  
 
[[de:Otto von Bismarck]]
 
[[de:Otto von Bismarck]]
Linia 28: Linia 32:
 
[[fi:Otto von Bismarck]]
 
[[fi:Otto von Bismarck]]
 
[[fr:Otto von Bismarck]]
 
[[fr:Otto von Bismarck]]
[[pl:Otto von Bismarck]]
+
[[it:Otto Von Bismark]]

Wersja z 17:39, 31 maj 2010

Plik:IronKanclerz.gif
Bismarck w swojej czapce

Otto von Bismarck (właśc. Żelazny Kanclerz, ur. 1 kwietnia 1815 w Schönhausen, zm. 30 lipca 1898 w Friedrichsruh) – premier Prus, zjednoczył Niemcy w roku 1871, premier Prus jako części II Rzeszy, kanclerz II Rzeszy, miał głupią czapkę.

Historia Ottona

Był szlachcicem niemieckim wysokiego pochodzenia. Mitem jest, że Bismarck brał udział w I wojnie światowej, gdyż zmarł w 1898, a wojeneczkę wypowiedziały chłopeczki w roczku 1914. Otto von Bismarck wyjechał do Getyngi w roku 1833, gdzie studiował, jak omotać szerokie masy narodu. Niestety, przedmiot sprawiał mu wiele trudności, przez co Bismarck nie był zbyt dobrym uczniem. Nie przepowiadano mu, iż w ogóle kiedyś zostanie kanclerzem Niemiec, ale się udało. Wróćmy jednak do 1837, kiedy skończył studia. Było to dla niego ważne osiągnięcie, gdyż zdał na 2+. Było kiepsko, ale w roku 1838 z okazji zdania studiów pojechał na Antarktydę, gdzie jako pierwszy zdobył biegun południowy. Nie wiadomo, dlaczego stacja na tym biegunie nazywa się Amundsen–Scott, skoro powinna nazywać się Otto von Bismarck. No trudno. Przyszły kanclerz miał niestety smutne czasy. Pojechał do Berlina, gdzie postanowił zacząć pracować na zmywaku w miejscowej restauracji. Ciekawostka: to właśnie od Bismarcka wziął się polski zwyczaj na pracę pomywacza w Londynie. Pracował na tym stanowisku do 1841, kiedy ostatecznie się wnerwił i postanowił się ożenić. Szukanie partnerki zajęło mu 6 lat, więc dopiero w roku 1847 wziął ślub z niejaką Johanną von Pakamera. Kanclerz jednak szukał czegoś więcej, nowych doznań w życiu – i tak w roku 1862 został premierem Prus. Zaraz po tym wydarzeniu został także ministrem spraw zagranicznych. Coś lubił bogactwo, więc kupił także ładny dworek w mieście Varzin. W 1867 zrobił się także tzw. Związek Północnoniemiecki, z czego Bismarck skorzystał i został jego kanclerzem. Już było fajnie, ale Bismarck chciał więcej. Gdy w roku 1870 wysłano depeszę z Ems, Bismarck, oczywiście przez przypadek, natrafił na nią na chodniku i sfałszował ją. Dzięki temu, gdy w roku 1871 powstała II Rzesza, został jej kanclerzem.

Bismarck jako kanclerz

Po objęciu urzędu kanclerza II Rzeszy w roku 1871, Bismarck zaczął prowadzić „walkę o kulturę”. Tak o nią walczył, że trochę za bardzo. Nie udało się. Niestety, kanclerz w roku 1890 zrezygnował z urzędu i się skończyło. Zmarł w roku 1898.

Polityka Bismarcka

Bismarck był agresywnym politykiem. Zgubiła go mania na punkcie osłabienia pozycji międzynarodowej Francji. Pierwszy kanclerz Niemiec doprowadził do znacznego osłabienia Francuzów w Europie, mimo to nie osiągnął swojego ostatecznego celu. Należy powiedzieć sobie wprost, iż Kanclerz Bismarck był bardzo agresywny, jeśli chodzi o politykę zagraniczną. W sprawach wewnętrznych był raczej skupiony na rozwoju przemysłu. Bismarck uniósł cła na polskie mięso, dzięki czemu Polacy mogli handlować z Niemcami, gdy Rosja już dała embargo. Miał zmienne nastroje.

Polityka zagraniczna

Jeśli chodzi o stosunki z zagranicą, Bismarck desperacko próbował zniszczyć Francuzów na arenie międzynarodowej. Udało mu się to jako tako. Niemcy i Francja tak się nie lubiły, ponieważ kiedyś Francja zobaczyła, jak Bismarck je steki i musztardę. Wypowiedzieli wtedy Niemcom (wtedy jeszcze Prusom) wojnę w imię kremówek i ślimaków. Oczywiście Bismarck ze swoim talentem przywódczym szybko odparł atak Francji i Francja zmieniła się w Trzecią Republikę. Jednak Bismarck to nie tylko nienawiść do Francji. Bismarck desperacko próbował utrzymywać dobre stosunki z Polską, która była wtedy największym mocarstwem w Europie, chociaż de facto na mapie jej nie było (O Polsko, kraju ironii!). A drugą ciekawą rzeczą było to, że facet był polonofobem i bął sie, że wszechmocny naród słowiański zagrozi mu i jego Niemcom. Niestety, mimo starań nie denerwowania Polski nie wyszło Ottonowi zachowanie spokoju. Oba kraje wypowiedziały sobie wojnę, lecz niestety, Polska ją przegrała. Dlaczegóżby? Otóż dlatego, że polski Minister Obrony narodowej miał nieaktualną mapę i myślał, że Niemcy są na wschodzie, a nie na zachodzie. Wobec tego rozmieścił wszystkie wojska na wschodzie. Ludzie... co do innych małych państw Europy, to Bismarck utrzymywał dość dobre stosunki ze Zjednoczonym Królestwem, z Hiszpanią, z Portugalią i z Krajami Beneluksu. Niestety, po zmianach politycznych w Rosji w 1877, Bismarck jako przywódca dużej europejskiej potęgi musiał wypowiedzieć Rosji wojnę. Rosjanie też ją przegrali: znowu przez ministra obrony. Aktualnie ów minister pomylił nazwę Niemcy z Nieńcy. Nieńcy to taki mały lud na Syberii...

Polityka wewnętrzna

Jeśli chodzi o sprawy wewnętrzne, Bismarck nie był zbyt sprawnym politykiem. Nie powiemy zbyt dużo – dość rzec, że prowadził w roku 1874 tzw. Kulturekampf. Jednak dokonał reform biurokracji, dzięki czemu Niemcy stały się jeszcze bardziej zbiurokratyzowane. To akurat, wbrew pozorom, było dla państwa Ottona bardzo dobre.

Dlaczego Bismarck opuścił urząd

Skąd mamy to wiedzieć? Hmmm... można się tylko domyślać. Bismarck – dla przypomnienia – abdykował (jak można abdykować z tytułu kanclerza??) w roku 1890. Prawdopodobnie zrobił to dlatego, że chciał przejść na przysługującą mu emeryturę i pobierać zasiłek od wszechmocnej Polski. Można też powiedzieć, że był tchórzem i zrobił to dlatego, że Francja coraz bardziej się wzmacniała. Jaki leń...

Ciekawostki

  • Bismarck stał się tak znany, że jego nazwiskiem nazwano m.in. pancernik oraz płaty śledziowe w zalewie.
  • Jego nazwisko w tłumaczeniu na język polski oznacza podwójny katar (bi – podwójny, smarck – katar)]]