Kościół

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Disambug.svg Ten artykuł dotyczy budynku. Zobacz też Kościół katolicki, prawosławie, sekta, wyznanie.
Kościół jaki jest każdy widzi
Nie można nikomu ufać
Kołchoz do reformy!!!
Ksiądz z parafii Nędza o kościele

Kościół – przeważnie wielkogabarytowy budynek użytku powszechnego, często pozłacany, wykorzystywany do zbiórki pieniędzy (fachowo: ofiary) na budowę kolejnych kościołów, tudzież nowego Merca dla proboszcza. Ubocznym skutkiem jest odprawianie nabożeństw i innych rozrywkowych uroczystości. Zamieszkały przez ginący gatunek pingwina kościelnego, tzw. Zakonnicę Zwyczajną.

Meble i wyposażenie

  • Centralne miejsce prowadzenia obrzędu w postaci prostego mebla wspomagającego mówienie (mównica zwana amboną);
  • Szafa pancerna, w której przechowywane są suche opłatki w złotych naczyniach, pełniąca funkcję bogato zdobionego kredensu. Przeważnie wzbogacony o wszelakiej maści ornamenty, nawiązujące do symboli religijnych (ołtarz);
  • Miejsca siedzące i klęczące dla publiczności;
  • Jedno-, dwu- lub trzyosobowe szafy dla osób pragnących pogadać sobie o świństwach które zrobiły komuś innemu. Najważniejszym elementem tej instalacji jest drewniane, usytuowane pionowo sitko z oczkami w kształcie krzyżyków, powlekane folią śniadaniową. Z szafy jednocześnie mogą korzystać najwyżej dwie osoby. Jedna z personelu i jeden petent. Trzyosobowe szafy stworzone są z myślą o sprawiedliwej obsłudze dwóch kolejek oczekujących petentów. Jest to prawdopodobnie jedyne miejsce, w którym polscy kierowcy stosują wzorowo zasadę „zamka błyskawicznego”;
  • Manekiny postaci będących obiektem kultu, czasem okazjonalnie eksponowane są manekiny konkretnego solenizanta;
  • Umywalki zainstalowane w ścianach przy wejściach. Korzystanie z nich nie jest obowiązkowe. Petenci przeważnie ograniczają się do zamoczenia w nich palców, które następnie wycierają w różne części ciała, zaczynając od czoła.
  • Prostokątna rama o powierzchni do kilku metrów kwadratowych, wysoko umieszczona, obłożona prześcieradłem, pełniąca funkcję suflera w połączeniu z rzutnikiem. Ciekawostką jest fakt, że sufler podpowiada publiczności a nie prowadzącemu.

Instrumenty muzyczne

  • Zintegrowana jedna ściana z instrumentem muzycznym zasilanym powietrzem (do końca XX wieku źródłem dźwięku były urządzenia analogowe, później częściej cyfrowe syntezatory obsługiwane przez żeńską część personelu);
  • Zewnętrzne instrumenty muzyczne, w postaci dzwonów przywoławczych (niestety nie można personalizować melodyjek).

Innowacje budowlane

  • Dwa balkony wybudowane wewnątrz budynku. Mniejszy, często zadaszony, o powierzchni około 1m², służący prowadzeniu imprez unplugged, oraz większy stanowiący miejsce obsługi wewnętrznych instrumentów muzycznych i rzutnika.
  • Drewniane podpory, żeby dach nie załamał się na panią Zosię podczas mszy.