Manjaro Linux

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Manjaro
Manjaro 17.0 Gellivara.png
Domena Software
Królestwo Systemy operacyjne
Typ Uniksowce
Gromada Linuksy
Podgromada GNU/Linuksy
Rząd Archowe
Rodzina Manjarowate
Rodzaj Manjaro
Model wydawania Rolling release
Najnowsze wydanie 17.1.coś Hakoila Takie, jak na początku
Licencja Różne, głównie GNU Generally Paranoid License v3
Deweloperzy Projekt Manjaro i niemające lepszych zajęć kujony

Manjaro Linux – system operacyjny dla kompów domowych (PC) będący dystrybucją Linuksa. Powstał na Arch Linuksie, a od niego różni się tylko tym, że posiada przynajmniej jakiś interfejs graficzny i nie trzeba go instalować w konsoli razem ze środowiskiem graficznym i swoimi ulubionymi programami typu Gadu-Gadu czy Firefox. W dystrybucji widać duży nacisk na gamerów, gdyż są łatwo dostępne zamknięte sterowniki Nvidii, Playonlinux i Wine-Staging, a Steam jest aż dołączony do Live USB dla osób lubiących grać w gry indie na cudzych komputerach.

Z nieznanych źródeł wiadomo, że jest to dziecko po namiętnym romansie między kominiarzem Archem a miętówką przy pomocy kodosów Durex.

Pochodzenie[edytuj]

System stworzyli Niemcy i Austriacy, czyli pełna rodzinka Adolfa, więc uważaj, bo czasem możesz możesz zobaczyć przed monitorem duszę Adusia albo nagą kiełbasę.

Wymagania sprzętowe[edytuj]

Manjaro jest strasznie wymagającym systemem, więc jak chcesz zabić swojego kompa z zemsty za to że masz lagi w srajkrafcie, to szykuj się na jego instalację.

  • Procesor – 666 rdzeniowy Motorola MC68420 6000YsHz (Yotta-srako-herców)
  • RAM – DIP 8YsB (Yotta-srako-bajtów)
  • Grafika – Nvidia 0B, bo Manjaro wyświetla interfejs w procesorze zamiast w karcie graficznej
  • Dysk 900YB
  • Monitor – rozdzielczość minimum 100000000000x14000000000

…jeśli decydujesz się na wersję z GNOME 3. Przy KDE wystarczy zaledwie 8 EB RAMu (koniecznie DDR4) i taktowanie 2YsHz, ale jest potrzebna jakaś karta graficzna, co najmniej Nvidia DBGTX 2160 Ti z 4PB VRAMu. Dla osób używających XFCE wymagania są jeszcze niższe:

  • Procesor – Intel Pentium 2 lub nowszy Pentium, lub zupełnie cokolwiek nowszego niż Intel Pentium 4 (tak, AMD też)
  • RAM – 256MB DDR2
  • Grafika – 3dfx Voodoo 5, Nvidia GeForce 3, AMD Rage 128 VR lub nowsza
  • Miejsce na dysku – 2GB na minimalny system, 16GB dla używalności
  • Monitor – co najmniej 640x400, ze wsparciem dla 16 kolorów lub więcej.

Repozytoria[edytuj]

Manjaro posiada własne repozytoria, prawie takie same jak w Archu.

  • Core – pakiety tutaj zawarte powinny zapewniać podstawową funkcjonalność systemu, tam znajdziemy jaja pingwina i jakieś sterowniki do naszej grafiki (FLOSS-owe czy nie), jak chcesz se pograć w ce-esa;
  • Extra – coś ekstra na jesienne wieczory, najczęściej pobierana jest stąd gra Saper i najlepsze turowe RPG, tutaj też są bardzo osiągalne środowiska graficzne;
  • Community – repozytoria społeczności, sporo syfu i od chu chu niepotrzebnych pr0n downloaderów; w przeciwieństwie do Archa tutaj dostępne są frontendy do AURa, Jogurt i Paker, jak i sporo przeportowanych pakietów z AUR takich jak menedżer galaretek Compiz;
  • Multilib – to samo co w Core, tyle że dla ludzi co chcą odpalać stare 32-bitowe apki sprzed 29 lat. W przeciwieństwie do Archa Manjaro oficjalnie wspiera i386, gdzie Multilib z amd64 zmienia się w Core.

AUR[edytuj]

Manjaro od razu po instalacji pozwala ci na używanie źle zapaczkowanych i niesprawdzonych pakietów z repozytorium użytkowników Archa. Dzięki temu, jeśli jesteś użytkownikiem Windowsa, możesz się tu poczuć jak w domu – od razu zachęcany jesteś do pobierania wirusów!

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy