Max Payne

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy gry komputerowej. Zobacz też postać z serii.
Nieśmiertelny strój Maxa

Max Payne (Maks Pejn, Max Pain, Maks Pejn Srejn) – gra komputerowa z gatunku strzelec trzecioosobowy, wydana w 2001 roku przez nikomu nie znane studio Remedy Entertainment we współpracy z jego przeciwieństwem – Rockstar Games. Prawdopodobnie autorzy podczas tworzenia gry wzorowali się na Matriksie. Produkcja była niskobudżetowa, więc zamiast cutscenek zastosowano komiksowe przerywniki z dubbingiem.

Fabuła[edytuj]

Maks Pejn jest policjantem w piekielnej kuchni w Nowym Jorku. Pewnego dnia przychodzi do domu i widzi, że ktoś się włamał i jeszcze jest w środku. Grupa włamywaczy pod wpływem narkotyku o nazwie walkiria morduje jego żonę i córkę. Max zajął się sprawą narkotyku i wniknął w struktury mafii. Fabuła jest przedstawiona w formie retrospekcji, czyli główny bohater mendzi o tym co kiedyś było i nie minęło.

Bohaterowie[edytuj]

Noncytaty
  • Max Payne – główny bohater, nie ma co o nim pisać.
  • Alex – współpraconik Pejna, został zamordowany na początku gry przez BB.
  • BB – skorumpowany glina. Widzimy go tylko dwa razy podczas gry: pierwszy raz w metrze, gdy zabija Alexa, a drugi raz, gdy Max zabija go na parkingu podziemnym.
  • Vinnie Gogniti – jeden z mafijnych bossów, po efektownym pościgu Max postrzelił go i zostawił w zaułku.
  • Jack Lupino – kolejny boss, satanista odprawiający rytuały w swoim ukrytym sanktuarium. Max ubił go podczas jego diabelskich obrzędów.
  • Frankie ,,Pałkaʼʼ Niagara – znowu boss. Strasznie jarał się komiksami o Kapitanie Pałkarzu, które zainspirowały go do potraktowania kijem baseballowym głowy Maxa[1], za co ten nie krył urazy i zastrzelił go.
  • Angelo Puncinello – szef wszystkich szefów, jego ulubionymi zajęciami były znęcanie się nad żoną i nabijanie na pal niepokornych podwładnych. Rozstrzelany przez smutnych panów w garniturach.
  • Lisa Puncinello – siostra Mony Sax, żona Angelo Puncinello. Zabita przez męża.
  • Mona Sax – płatna zabójczyni i wynalazczyni sexofonu. Jedna litera przekręcona w jej nazwisku może wywołać niezręczną sytuację.
  • Nicole Horne – główna antagonistka w grze. Jest odpowiedzialna za produkcję narkotyku walkirii. Max ubija ją wysadzając maszt, który przewraca się na helikopter, w którym się znajdowała.

Bullet time[edytuj]

Znakiem rozpoznawczym gry jest bullet time, czyli spowolnienie czasu podczas strzelania ułatwiające celowanie. O dziwo nie jest to efekt zacięcia się Commodore'a, lecz celowy zabieg twórców. Podczas spowolnienia czasu Max może wypi[CENZURA]lić spektakularnego fikoła. Niektórzy uważają tę mechanikę za durnotę, ale jest ona uznana przez czołowych naukowców. Słuszność tej mechaniki potwierdza też następujące prawo fizyki: Nikt cię trafić nie zdoła, gdy pier[CENZURA]niesz fikoła. Na najniższym poziomie trudności da się przejść grę bez używania bullet time'u, ale na wyższych spowolnienie jest konieczne, bo przeciwnicy mogą przeżyć trzy strzały w głowę(!).

Polski dubbing[edytuj]

Powstały dwa dubbingi do gry – jeden profesjonalny i jeden amatorski, wykonany przez ruskich z bazaru, w którym niektóre kwestie są przetłumaczone tak źle, że są całkowicie niezrozumiałe. W tym drugim spolszczeniu, wszystkie postaci są dubbingowane przez jedną osobę.

Leki[edytuj]

Poziom zdrowia bohatera jest reprezentowany przez kukłę Żyda ikonę człowieka zapełniającą się na czerwono podczas przyjmowania obrażeń. Żeby odzyskać trochę zdrowia, trzeba zażyć APAP i odczekać kilkanaście sekund.

Przypisy

  1. A mówią, że to gry uczą dzieci przemocy!