Meksyk

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy państwa. Zobacz też Meksyk (miasto), Meksyk (wieżowiec).
Stany Zjednoczone Meksyku
Meksyk
Mexico flag.png Grabado de la Fundación de México.svg
Flaga Godło
Stolica Miasto Meksyk
Mexico.png
Mapa Meksyku. Kolory nic nie znaczą, ale fajnie się ułożyły.
 
Małe śmierdziele, w wielkich kapeluszach.
Amerykańska opinia o swoich sąsiadach
Ja tu widzę niezły Meksyk...
Prezydent Meksyku podczas wizyty w Polsce
Ichaaa Ichaaa Patataj Patataj.
Słynne powiedzenie Meksykańskiego Kowboja
Mamy tu Meksyk, o jakim nawet nie śnisz...
52 Dębiec o Meksyku

Stany Zjednoczone Meksyku – państwo w Ameryce Północnej, graniczące od północy z USA, a na południu z kilkoma innymi nadbrzeżnymi państwami. Największy kraj Ameryki Środkowej, przy braku innych kandydatów.

Historia[edytuj]

Jedno z ogromu dzieł Azteków

Na samym początku żyli Aztekowie, ale wyginęli, bo, jak donoszą hiszpańskie kroniki – zbyt wielu ludzi składali w ofierze. Prawda jest taka, że to prawdopodobnie Hiszpanie ich złożyli w ofierze, żeby zabrać im złoto. Później zwalili winę na Azteków, żeby nie się nie wydało jacy z nich sadyści i barbarzyńcy.

To oni zostawili te rzeźby i malowidła, którymi podniecają się grubi turyści w kapeluszach i sandałkach, z aparatem w ręku. Rozwinęli rolnictwo i – skubani – wymyślili własną mitologię (Aztekowie, nie grubi turyści).

Na kraj najechali Hiszpanie. Nie podbili terenów, bo właściwie to do nikogo one nie należały, ale osiedlili się, zrobili sobie z kraju duplikat Hiszpanii, namieszali i zostawili. Meksyk stał się hiszpańskim wicekrólestwem, które zajmowało całą Amerykę Północną.

Dość późno się opamiętali obywatele Meksyku, ale jednak, ok. XVII w. postanowili walczyć o niepodległość. Odzyskali ją, kosztem wielkości kraju i stali się wolni. Potem walczyli jeszcze z sąsiadami, z każdym z osobna, próbowali rewolucjonizować co się dało, aż do uchwalenia konstytucji. Od tej pory w kraju nastała prezydentura.

Podział administracyjny[edytuj]

Kraj podzielony jest na stany, z czego najważniejszy (obejmujący stolicę) jest jednym z mniejszych. Nie przeszkadza to jednak w tym, by mieszkali tu prawie wszyscy Meksykanie.

Geografia[edytuj]

Obejrzyj ten film na YouTubie
Typowe zajęcia Meksykanów

Meksyk ściśnięty jest między USA a Gwatemalą i Belize, wypchnięty pod małe wyspy, prawie pod Amerykę Południową. Oblany jest wodą z każdej strony. Jest tu parę gór i paręnaście pagórków, na których rosną kaktusy i hodowane są papryczki chili. Pod Zatoką Meksykańską rosną lasy deszczowe, w których gwiazdy zza miedzy kręcą teledyski.

Klimat[edytuj]

Ciepło i duszno, pustynia goni pustynię, a półpustynia – półpustynię. Przechodząc jeden step, widzisz drugi. Nawet rzeki nie dają orzeźwienia, a bliskość gór za cholerę nie chce pomóc. Puszką Pandory jest odległość od równika, trochę mała.

Przyroda[edytuj]

Obejrzyj ten film na YouTubie
Juay De Rito, meksykański mem, zabawny jak ten cały naród

Najliczniejszą zwierzyną są pająki, na czele z tarantulami. Miłe są i mają rozmiar ludzkiej pięści. W przypadku udziabania, nie pozwolą wypowiedzieć ostatniego życzenia. Drugim z kolei zwierzęciem jest piesek chihuahua, maltretowany przez blaszane popstars typu Paris Hilton.

Gospodarka[edytuj]

Typowy mieszkaniec

Opiera się na przemyśle i rolnictwie, w równej mierze. Meksykanie słyną z eksportu samych siebie do Stanów Zjednoczonych. Najcenniejszym towarem eksportowym z Meksyku ciągle pozostaje Salma Hayek. Innymi popularnymi towarami są: groszek, wódka i naleśniki. Ponadto, orzeszki ziemne i czekolada. Czekoladę meksykańską je się raz w życiu, do drugiego razu jedzący nie dotrwa. Ci, którzy ją jedli, dziwią się, dlaczego.

Demografia[edytuj]

Jeszcze bardziej podręcznikowy mieszkaniec Meksyku

Państwo jest bardzo ludne, ale jego mieszkańcy chętnie temu zapobiegają i w popłochu, przez siatkę, uciekają do Stanów. Ci, którzy jeszcze tego nie zrobili to w większości rdzenni Indianie, mieszańce rodem z Europy i stereotypowe kurduple z wielkimi kapeluszami i ciemnym wąsem. Rzadko spotkasz Murzyna, ale jak się sprężysz, to dasz radę.

Społeczeństwo Meksykańskie to dziwni ludzie, których można poznać jeżdżących na koniach przy czterdziestostopniowym upale w poncho – kawałku skóry o kształcie kamizelki kuloodpornej wyposażonym w otwory wentylacyjne pod pachami.

Religie[edytuj]

W państwie góruje katolicyzm. Kto nie jest tutaj katolikiem, jest ateistą, kto zaś jest ateistą, ten musi to ukrywać. Meksykanie są religijni do tego stopnia, że każdy zarzeka się, iż miał objawienie maryjne. Statystycznie Matka Boska, żywa czy mniej żywa, okrąży kraj ponad raz na dzień.

Języki[edytuj]

Co prawda językiem urzędowym jest hiszpański, ale największym uznaniem wśród Polaków cieszy się język chuj, używany na terenie Meksyku i Gwatemali. Dość dziwnie brzmi jednak zdanie „językoznawca posługuje się chujem” i przez większość uznane byłoby za zboczone.

Muzyka[edytuj]

Najsłynniejszym zespołem grindcore'owym jest Paracoccidioidomicosisproctitissarcomucosis.

Sport[edytuj]

Każdy meksykański chłopiec jest wyposażony w piłkę i dość biegle się nią posługuje. Najsłynniejszym kopaczem był Rafael Márquez, uczył się chłopak, nie opieprzał jak ty, czytelniku przed komputerem, a teraz gra w New York Red Bulls w USA. Jednak w trakcie trwania Mistrzostw Świata w 2014 roku na najsłynniejszego kopacza wyrósł Guillermo Ochoa.

Zobacz też[edytuj]