Nicość

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zdjęcie przedstawiające nicość na czarnym tle
Zdjęcie przedstawiające nicość na białym tle

Nicość – doskonały stan każdej definiowalnej rzeczy, a istnienie jakiejkolwiek rzeczy jest spowodowane jedynie zaburzeniem między materialnym, a niematerialnym duplikatem wyłaniającym się z nicości. Każda definiowalna rzecz wraca do stanu doskonałego poprzez anihilację definiowalnego obiektu materialnego i niematerialnego który wyłania się z nicości.

Kwantowa teoria nicości[edytuj]

Mechanizm fluktuacji kwantowych potwierdza teorię nicości. Cząstka i antycząstka wyłaniają się z nicości a planck czasu później anihilują. Zostają wyrwane ze stanu doskonałego żeby później anihilować w nicość i ponownie powrócić do stanu doskonałego.

Źródło nicości, czyli czarne dziury[edytuj]

Aura otaczająca emanację nicości jest tak potężna że aż odgina promienie światła

Źródłem wszelkiej nicości są prawdopodobnie czarne dziury które dążą do obrócenia całej materii wszechświata w nicość. Kiedy czarne dziury wessają całą materię wszechświata zakończy się cykl fluktuacyjny żeby następnie zostać ponowiony. Ów cykl możemy obserwować w nano-skali obserwując mechanizm zachodzenia fluktuacji kwantowych.

Inna teorii głosi że czarne dziury są emanacją nicości. Znaczyłoby to że nicość można zobaczyć jako zaburzenie na tle wszystkości.

Nicość, czarne dziury i teoria Hawkinga[edytuj]

Stephen Hawking w swojej teorii o wyparowywaniu czarnych dziur stwierdził że nicości przeciwdziałają fluktuacje kwantowe powodujące wyparowywanie czarnych dziur przez wsysanie cząstek nierzeczywistych o ujemnej masie. Owa teoria zakładając jej prawdziwość jest największym argumentem za traktowaniem nicości jako przejściowego stanu między wszystkością.

Nicość a Wszystkość[edytuj]

Zakładając że teoria Hawkinga jest prawdziwa okazuje się że nicość jest alternatywną wszystkością i nie jest wcale doskonałym stanem rzeczy a jedynie stanem cyklicznie przejściowym między wszystkością w dążeniu wszechrzeczy do doskonałości (nicości).

Nicość, oświecenie i wyzwolenie umysłu od wszystkości.[edytuj]

Wszystkość wyłoniła się z nicości jednak według cyklu dąży znów do nicości (jeden cykl obejmuje nicość, wszystkość i nicość). Według teorii nicości wszelkie podjęte działania nie mają żadnego sensu a żaden projekt nastawiony na wieczne ulepszanie aż do doskonałości absolutnej nie ma żadnego sensu ponieważ całe uniwersum i tak obróci się w nicość. Według tej filozofii najlepszym możliwym działaniem jest brak działania. Oświecenie jest stanem w którym nie mamy potrzeby dokonywania już żadnych działań.

Zobacz też[edytuj]