PEGI

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

PEGI (ang. Pan European Game Information) – system stworzony przez rodziców, którzy uważają, że ich pociechy mają za dużo wolności. Teoretycznie jest to tylko mała naklejka na płycie, w praktyce 2 dni przekonywania rodziców bez gwarancji, że zgodzą się zakupić twój wymarzony tytuł. Młodzież na całym świecie kombinuje tylko jak by to obejść. Na szczęście w Polsce ten system nie zabrania sprzedaży gier osobom poniżej wskazanego wieku[1]. Ostatnio telewizja stara się przypominać rodzicom o tym systemie, jednak jak na razie nie przyniosło to skutku.

Oceny wiekowe

Ograniczenie Informacje
PEGI 3.svg
Od lat 3
W te gry mogą grać dosłownie wszyscy... niestety jakość wydawanych artykułów poraża – większość osób powyżej 8 roku życia na takie gry nawet nie patrzy.
PEGI 7.svg
Od lat 7
Tutaj pojawiają się już ciekawsze tytuły, jak na przykład FIFA czy Pro Evolution Soccer. Poza tymi dwoma raczej nic ciekawego.
PEGI 12.svg
Od lat 12
Z tą nalepką pojawiają się pierwsze bijatyki i tym podobne. Każdy uczeń gimnazjum nawet na taką grę nie patrzy bo chce pokazać jaki to on dorosły.
PEGI 16.svg
Od lat 16
Tutaj zaczyna być ciekawiej. Coraz częściej pojawia się to i owo więc oni coraz chętniej zasiadają przed komputerami.
PEGI 18.svg
Od lat 18
Marzenie każdego ucznia[2]. Grę taką kupują tylko jeśli sprzedawca ma ponad 50 lat i zapomniał swoich okularów. Jeśli uda im się kupić tą grę, chodzą cali szczęśliwi, że za chwilę zobaczą to oraz to na ekranie[3].

Oceny zawartości

Obrazek Treść Informacja
PEGI Violence annotated.svg Przemoc Gra zawiera elementy przemocy. Pozycje obowiązkowe dla uczniów chcących się wyżyć niekoniecznie na kolegach[4].
PEGI Sex annotated.svg Seks Nadzieja każdego gimbusa na grę na kształt filmu pornograficznego. Jeśli rodzice zobaczą tę grę u swojej pociechy na półce – szlaban gwarantowany.
PEGI Discrimination annotated.svg Dyskryminacja Nikogo nie interesują tytuły z tym znaczkiem. W końcu po co kupować grę o czymś, czego można samemu doświadczyć w szkole?
PEGI Drugs annotated.svg Narkotyki Gry będące swoistym filmem instruktażowym dla przyszłych narkomanów.
PEGI Fear annotated.svg Strach Śmiech na sali. Tak naprawdę nikogo to nie straszy. Wyjątkami są Amnesia oraz Outlast[5].
PEGI Bad language annotated.svg Wulgarny język Usłyszysz jakieś nowe przekleństwa i jutro zaszpanujesz przed kolegami z klasy... bezcenne!

Na innych kontynentach

Jeśli myślicie, że tylko w Europie używa się takich nalepek utrudniających życie, jesteście w błędzie. Młodzież na całym świecie boryka się z tym samym problemem, między innymi dzięki organizacjom typu ESRB. Rodzice polskich dzieci często nie są zaznajomieni z zagranicznymi oznaczeniami, co młodzież chętnie wykorzystuje sprowadzając gry z zagranicy[6].

Przypisy

  1. Co nie znaczy, że rodzice nie mogą ci dać szlabanu za kupno takiej gry
  2. Czytaj gimbusa
  3. Dopóki mama nie wejdzie do pokoju... wtedy mają problem
  4. Najczęściej nie chcą ryzykować wyżywania się na kolegach – bardzo często kończy się to podbitym okiem i kilkoma innymi siniakami
  5. W te gry nie radzę grać będąc samym w domu
  6. Tak. To dlatego wczoraj widziałeś u kolegi GTA