Wisława Szymborska

Z Nonsensopedii, polskiej encyklopedii humoru
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziś wygląda już dość niemrawo
Tonę w długach po uszy.
Będę zmuszona sobą
zapłacić
Wisia wyjaśnia dlaczego została prostytutką
Wspaniałe dziatki rodzą się bez jej pomocy.
Szambiorska tłumaczy działanie prezerwatywy
Tysiąc i jeden to wciąż jeszcze tysiąc.
Poetka nie była zbyt dobra z matematyki
słowo „Październik”
znaczy tyle co woda źródlana
Cóż… z semantyki również
Dopóki ta kobieta z Rijksmuseum
w namalowanej ciszy i skupieniu
mleko z dzbanka do miski
dzień po dniu przelewa,
nie zasługuje Świat
na koniec Świata
Owszem, była wariatką
Przeczytałem wszystko co napisała
Woody Allen chwali się znajomością autorki

Wisława Szymborska (rodzice chcieli być oryginalni, toteż dali jej nieistniejące imię; ur. w kurniku, zmarła niedawno) - polska poetka, lubiana z powodu pisania zrozumiałych poezyj. Lubiła cebulę.

Żywot[edytuj]

Wiśka nie miała łatwo. Wychowana w kurniku, z braku funduszy była zmuszona brać lichwę, co zapewniło jej karierę jako sprzedawczynię ciała swego. Kiedy skończyła z tym… zawodem, poczęła wiersze pisać. I już wtedy wykryto u niej silne zaburzenia psychiczne. Między innymi:

  • schizofrenię. To przykre, ale Szymborska otwarcie przyznawała się do widzenia Yeti. Czasami nawet do niego wołała;
  • rozdwojenie jaźni. Lubiła własną głowę w ręce brać mówiąc jej: Biedny Yorik;
  • rozszczepienie osobowości. Cóż - myślała, że jest drzewem. Wyraziła to pisząc Pytania zadawane sobie (Można nie kochać cię – i żyć/ Ale nie można owocować);
  • popierała Komorowskiego.

W 1996 roku dostała Nagrodę Nobla za ironię czy coś w tym stylu. Tak czy fuck, miała z maturą problemy, toteż wątpimy w jej autorytet dla młodych ludzi emo. Podobał jej się Miłosz, co również nie jest dobre dla młodych ludzi emo. Była Pryszczata.

Czytelniku Nonsensopedii, wyjmij z teczki mózg elektronowy i nad losem Szymborskiej podumaj przez chwilę.

Wiersz autobiograficzny[edytuj]

Tuż przed swoim zgonem opublikowała na FaceBooku takie oto wierszydło-klecidło:

Istniałam albo nie istniałam.
W Polsce albo nie w Polsce.
Pisałam wierszyki
albo i nie pisałam.

Czy ktoś to w ogóle czytał?
Czy ktoś również lubi cebulę?
Dostałam Nobla,
albo nie Nobla.

Stałam się sławna.
Czy na pewno?
W podręcznikach.
Dzieci mnie nie lubią.

Nie stosowałam rymów, nie.

Stosowałam rymy, tak.
Chyba. Bodajże.

Pisałam opowiadania
pseudonteligentne.

Nie byłam prostytutką,
a może byłam?

Chyba mam demencyjkę,
albo mam demencyjkę.

Umarłam se.
Se nie umarłam.
W szpitalu.
Nie w szpitalu.

Jakie to pasztetyczne.

W tej plus minus Szymborskiej.